Niecodzienne i niepokojące zdarzenie miało miejsce w środowy poranek, 5 listopada 2025 roku, na osiedlu Dziesięciny w Białymstoku. Około godziny 5:30 policjanci otrzymali zgłoszenie od przechodnia, który zauważył małe dziecko stojące samotnie na przystanku autobusowym przy ulicy Palmowej. Dziewczynka miała na sobie jedynie piżamkę, mimo niskiej temperatury panującej o tej porze dnia.
🚨 Zgłoszenie i szybka reakcja policji
Jak przekazał Tomasz Krupa, rzecznik podlaskiej policji, dziecko było zmarznięte, ale przytomne i kontaktowe.
– Dziewczynka pokazała policjantom na palcach, że ma trzy i pół roku. Została przewieziona do szpitala – poinformował funkcjonariusz.
Mundurowi natychmiast rozpoczęli działania na terenie osiedla, mające na celu ustalenie, skąd dziecko mogło się oddalić i kto jest jego opiekunem.
🏥 Dziecko pod opieką lekarzy
Dziewczynkę przewieziono do Uniwersyteckiego Dziecięcego Szpitala Klinicznego w Białymstoku, gdzie znajduje się pod stałą opieką lekarzy. Personel szpitala został poinformowany, aby nie wydawać dziecka żadnym osobom – w tym rodzicom – bez obecności policji.
👮♀️ Policjanci odnaleźli matkę
Po kilku godzinach intensywnych poszukiwań funkcjonariusze dotarli do miejsca zamieszkania dziewczynki.
– Policjanci ustalili adres na podstawie własnych czynności. Drzwi do mieszkania były uchylone, a w środku znajdowała się śpiąca kobieta. Po obudzeniu okazało się, że jest trzeźwa – przekazał Tomasz Krupa.
Śledczy ustalają obecnie, w jaki sposób trzyletnie dziecko opuściło mieszkanie i znalazło się na przystanku autobusowym bez nadzoru dorosłych.
⚖️ Dalsze czynności
Sprawą zajmuje się policja i sąd rodzinny, które mają ocenić, czy w rodzinie dziewczynki nie dochodziło wcześniej do zaniedbań opiekuńczych. Od ich ustaleń zależy, czy matka poniesie odpowiedzialność za narażenie dziecka na niebezpieczeństwo.
Redaktor prowadzący w SplendorPodlasia.pl. Od ponad dekady związany z mediami regionalnymi. Specjalizuje się w tematyce samorządowej oraz interwencjach społecznych. Zafascynowany wielokulturową historią Podlasia, w wolnych chwilach eksploruje lokalne szlaki. Uważa, że najlepsze historie piszą sami mieszkańcy – on tylko pomaga je opowiedzieć.